Ik geloof niet meer in Ethernet

“Is Wim Coenen nou gek geworden of heb ik wat gemist”, zal je denken. “Jij hebt 30 jaar geleden iedereen ervan overtuigd dat Ethernet dé netwerk-technologie van de toekomst zou worden. Dat heeft toch goed uitgepakt ? En nu geloof je er niet meer in ? Hoezo ?”

 

Een eigen mening

Ik heb mijn kinderen altijd op het hart gedrukt om niet zomaar achter een stroming aan te lopen. Je moet je altijd afvragen of je er zelf in gelooft. En als dat niet zo is dan mag je best een andere mening laten horen. Dat is ook veel leuker, dan komt er leven in de brouwerij. Vele successen zijn bereikt door af te wijken, door ‘out of the box’ te denken. Niet alleen in het echte leven maar ook in technische oplossingen.

 

Vroeger was alles beter

Toen Ethernet in de jaren ‘80 op de markt kwam, zag je al snel dat het prima werkte zolang er geen storing optrad. Maar ging er iets fout, dan ging het ook goed fout. De oplossing was simpel. Deel het netwerk op in stukjes en knoop het weer aan elkaar met een andere technologie ertussen. Als je oud genoeg bent, dan herinner je je vast nog wel technieken uit de jaren ’90 met fraaie namen zoals Fiber Distributed Data Interface (FDDI) en later Asynchronous Transfer Mode met Local Area Network Emulation (ATM/LANE). En of je jong of oud bent, je mag ze gelijk weer vergeten.

 

Waar ging het mis

Game over: Ik geloof niet meer in EthernetAan het eind van de jaren ‘90 ging Ethernet door de 1 Giga bits per second (Gbps) barrière. Fabrikanten maakten ons toen wijs, dat Ethernet prima geschikt was om totale netwerken mee te bouwen. Ik was daar niet blij mee en met mij vele engineers. Maar zoals vaker won marketing het van techniek. FDDI en ATM/LANE verdwenen van de markt en je had geen keuze. Alles werd Ethernet. En jawel, als er nu iets fout ging, dan ging het ook weer goed fout. Ik geloofde er dus niet in.

 

Het alternatief

Ik was niet de enige die hier niet in geloofde hoor. Samen met collega’s bleven we zeuren om alternatieven bij fabrikanten. Uiteindelijk was er één fabrikant die geloofde in onze visie. Zij kwamen met een oplossing. Dat was ruim 10 jaar geleden. Je kon een netwerk weer opdelen in stukjes en koppelen via een alternatieve core-technologie. En je zag gelijk het effect, het netwerk werd stabieler en beter beheersbaar. Super gaaf !

 

Fabrikanten volgen

Al snel volgden andere fabrikanten en kon je kiezen uit technieken met moeilijke namen, die je van mij ook weer mag vergeten. Dat waren technieken zoals Metro Ethernet, Multi Protocol Label Switching met Virtual Private Networks (MPLS/VPN), Internet Protocol met Virtual Private Networks (IP-VPN) en meer. Het nadeel van deze technieken is, dat ze nog meer lastige termen aan ons vakgebied toevoegen, maar vooral ook dat ze complex zijn. Tijd voor een nieuwe generatie.

 

Oeps, foutje!

Ik ging in 2008 met mijn collega Rick naar een Metro Ethernet Forum bijeenkomst om over nieuwe generatie netwerken te praten. We konden kiezen uit Frankfurt of London en uit een ochtendsessie in het Duits of een middagsessie in het Engels. We kozen voor Frankfurt en de middagsessie. We kwamen rond 11 uur binnen. De receptioniste zei dat we laat waren. “Nee hoor, we zijn juist vroeg, we komen voor de middagsessie”, zeiden we opgewekt. “Die is over een week in London heren.” Oeps, foutje !

 

Foutje met grote gevolgen

We bleven wel lunchen en raakten in gesprek met een ontwikkelaar. Die vertelde dat de fabrikant waarvoor hij werkte van plan was om een nieuwe netwerktechniek in datacentra te gaan introduceren. Die techniek was simpel en vernieuwend. Rick en ik waren er al snel van overtuigd dat dit in het hele netwerk ingezet moest worden. Die fabrikant liet ons daardoor in Amerika 2 dagen sparren met de ontwikkelaars en nu zijn alle netwerken van die fabrikant uitgerust met deze zogenaamde Network Fabric. Voor een belangrijk deel omdat wij ‘waar wij in geloofden’ op hen konden overbrengen !

 

Ethernet eruit, Fabric erin

Samen met mensen om mij heen heb ik een missie; Fabrikanten ervan overtuigen dat Network Fabrics nodig zijn. Alleen dan kan je met een gerust hart alles op één netwerk aansluiten en ervan uitgaan dat dit dag en nacht goed blijft werken. En het blijft beheersbaar. Nu ook de grootste fabrikant van netwerkproducten samen met ons deze weg is ingeslagen, geloof ik dat Ethernet wordt teruggezet waar het hoort. Aan de rand van het netwerk, niet in het hart. En als je ergens in gelooft, kan je ook echt iets bereiken. Dat geeft een kick. Wow !

Delen via